Cansu Candan Uğur

USTA BİRLİĞİNİN ARDINDAN

O kadar çok şey yaşandı ki ortam biraz bulanık. Derin nefes alıp veriyorum suyu berraklaştırmak için. İçimde neler canlı onları duymaya çalışıyorum.

Bir günün ortalama 20 saatini kullandığım, verilen görevleri tamamladığım 5 haftalık bir süreç geçirdim. Hem çok uzun hem de çok kısaydı sanki zaman. Aslında iyi bir akışın ve dinamiğin olması bende bu kısalık hissini yarattı. O akışa kendinizi kaptırıyorsunuz ve gereğini yapıyorsunuz. Aslında neyi nasıl yapacağını düşünmeden sadece görevini yapmak kolay bir şey diye düşünürdüm. Kendi işini yapan biri olarak sebebini sonucunu düşünmeden sadece işimi yapsam keşke diye geçirirdim aklımdan. Haklıymışım. Beri yandan da görüyorum asıl yolculuk şimdi başlıyor.

Duygu olarak içimde ne var diye baktığımda dostluk, paydaşlık, gurur ve güven içimde ilk adımda baktığımda. Aşırı rekabetçi bir okul ortamında yetişmiş biri olarak iş birliğiyle ilk defa üniversitede tanıştım. O zaman da bu duygu beni mutlu etmişti. Burada yaşadığım paydaşlık yetişmiş, alanında yetkin bireylerin farklı kulvardaki aynı amaç için gerçekleşiyor. Bu durum müthiş bir sinerji yarattı. Havalı tanıtım filmlerindeki azmi inovasyonla bilenen lafı burada yaşadıklarımda vücut buldu. Yetkin insanların doğru bir programla ne kadar nitelikli işler çıkarabileceğini gördüm. Herkes biricik ve değerli. Fakat bunu ortaya koyacağımız ortamları pek bulamıyoruz. Bu eğitim ve girişim savaşçılığı tam da bunun ortamı. Kimse kimseye üstünlük taslamadı, ukalalık etmedi. Bunu hissetmeyince herkes heybesinde olanı daha çok ortaya koydu ve iyi bir sinerji yakaladık. 37 yaşımdayım ve bu paydaşlığı hissettiğim anlarım çok olmadı.

Öncesinde kendimi yoğunluktan, yorgunluktan Berke koçla kavga ederken bulacağımı düşünürdüm. Rüyalarıma girdi kavgalar. Ama işin içindeyken farklı bir seviyedeydim. Başarmayı istiyordum. Konsantreydim. Bana gereğini yap bilekliği gelmişti. Aklımda hep bu cümle yankılandı. Cansu gereğini yap! Sondan bir önceki hafta biraz uzaklaşmak istedim gibi oldu. O da çok uzun sürmedi. Bırakmayı hiç düşünmedim. Kendimi bilirim daha kavgacı bir seviyede olmayı beklerken kendimden, kendimi daha dinleyen ve dingin yerde buldum. Kendimde böyle bir dönüşümü hissettim. Bu Cansu’yu çok beğendim. Daha çok dinlemeyi öğrenmek istiyorum.

Bir zorluk ve yoğunlukla karşılaştığımda bu dönemim aklıma gelecek onu göğüsleme şeklim farklı olacak.

Bu eğitimin sonunda bana kalan iki cümle var.

Her acı geçer.

Gereğini yap.

Bu kazançlarımdan dolayı çok mutluyum.